KINESIOTAPING

Metoda ta została opracowana i spopularyzowana na początku lat osiemdziesiątych przez Japończyka Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalny plaster, którego grubość, ciężar i rozciągliwość (130-140%) zbliżone są do właściwości skóry. Wykonany z wysokiej jakości bawełny z warstwą 100% akrylu, przepuszcza wodę i powietrze. Może być noszony na stałe od kilku dni do kilku tygodni.

Taping polega na naklejaniu na ciele w ściśle określony sposób elastycznego plastra. Jest on źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony lekiem) i w zależności od miejsca i sposobu aplikacji ma różnorakie oddziaływanie.

Kinesiotaping wpływa na funkcje mięśni poprzez zmniejszanie patologicznego napięcia (normalizacja napięcia mięśniowego), poprawia mikrokrążenie, aktywuje system limfatyczny poprzez usuwanie zastoin limfatycznych, co powoduje zmniejszenie stanu zapalnego, aktywuje endogenny system znieczulenia, wspiera funkcje stawów poprzez poprawę propriorecepcji, korekcję ustawienia, korekcję mechaniczną i uśmierza ból. Bazuje na zdolnościach organizmu do samoleczenia.

Wspiera procesy lecznicze i wydolnościowe organizmu oddziałując 24 godziny na dobę.

Kinesiotaping znajduje zastosowanie w fizjoterapii przeciwbólowej, ortopedycznej, neurologicznej, pooperacyjnej, onkologicznej, sportowej, pediatrycznej.

WSKAZANIA:

- zespoły bólowe w stanie podostrym i przewlekłym w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa
- dyskopatie
- choroby zwyrodnieniowe stawów
- zespoły korzeniowe i rzekomokorzeniowe
- stany po urazach narządu ruchu
- hypermobilność
- hypomobilność
- entezopiatie ( np. łokieć tenisisty, ostroga piętowa)
- korekcja wad postawy
- blizny

PRZECIWWSKAZANIA:

- ostre choroby infekcyjne: bakteryjne, wirusowe, grzybicze skóry;